Bir yerde olmalıyım
sümbüllerden yatağım
leylaklardan yorganım
gelinciklerden yastığım

bulutlar pamuk şekerim
papatyalar benim gözlerim
güller alın yazımdaki yerim
beyaz zambak olmuş ellerim

bir yerde olmalıyım
mutlulukla dolmalıyım
ayva çiçeğinden yanağım
balla dolu sevgi çanağım

bakışım çiğ damlasının ışıltısı
vücut toprağım tabiatın pastası
umut yapraklarım yeşilin hası
bir yer var cennete benzer orası

öyle bir yerde olmalıyım
her şeyi unutmalıyım
kaybettiklerimin bir bir
hepsini geri almalıyım

burnumda tütüyor kokusu
kalmıyor yaşanmışlık sorgusu
akıyor yılların içimdeki tortusu
kalmıyor ölüm korkusu

böyle bir yere gitsem
kadife çiçeklerinden elbisem
karanfillerden şapka giysem
kuğunun boynuna gömülsem

bir yerde olmalıyım diyorum
nerede bilmiyorum
yalnızca hissediyorum
form değiştiriyorum

çiçek açmıştı henüz yenice
kırdılar attılar kırıp geçerek kepçe
ağladım ayvanın kötü kaderine
ayva benim dostum kime ne

ötede bir başka ağaç ağlıyordu
eli belinde bir erik inliyordu
insan sağırdı lakin börtü böcek dinliyordu
gövdem ağaca uzuvlarım çiçeğe dönüşüyordu

evet evet ben buraya ait değilim
gül söyler gül tadar gül öper dilim
çiçeğe rayihaya lezzete uzanır yolum
mor salkım deryası sağım solum

bir yerde olmalıyım hemen şimdi
bülbüle eşlik eden o çocuk kimdi
acımasız zaman ahşap evleri emdi
naturel dünya modernizme yenildi

bir yer var biliyorum herkes bilecek
ancak kimse bu gidişi engelleyemiyecek
bir gün toprak biterse anla ki hayat bitecek
çiçekler canlılara değil mezarlıklara mı dikilecek

her taraf çiçekli bahçeli olsaydı ne olurdu sanki
kaldırımlara tüylü dostlar için evler yapılamaz mı ki
kıtlık bilinci sarmış dünyayı ya israfa ne demeli
paylaşılsaydı eşitçe hakça adilce hepimize yetmez mi

bir yerde olmalıyım olmalısın olmalıydık hepimiz
ayrılık yok gayrılık yok dünya bizim evimiz
batarsa birlikte yok oluruz yüzdüğümüz gemimiz
Yarın Yaradanın huzuruna çıkınca ne deriz

bir yer olmalı güvenli yumuşak
saran sarmalayan sımsıcak
anne rahmi gibi şefkatli bir kucak
tut dünyanın elini çabucak

öyle bir yer vardı dağıttınız siz
acımadan söktünüz bırakmadınız iz
taşla betonla çakılla döşediniz
neydi Allah aşkına doğa ile derdiniz

öyle bir yerde olmalıydık birlikte
yaşasaydık neşe ile ümitle
arabesk takılmazdık kolayca yıkılmazdık
utanıp sıkılmazdık yaşardık insanca ve özgürce




Gülhan Çeliktaş