0
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
453
Okunma
Bütün umutları birden silen karanlık
bulaşıyor ellerime buzlu camlardan
kopkoyu bir karanlık
ellerim gözlerim simsiyaha bulaşık
sabahlar dar geliyor adımlarıma
nerde gözlerin
ıhlamurgillerde sakladığın yüzün, yüreğin
ve ölmemiş bayramlarım, bir zamanlar olduğum çocukluk
yok olmanın suskunluğu artık duyulmasa
kör sağır boşlukta kalsa rüzgâr
uzaklara kaçsa soluklar
olmasa ağzımda susamışlık
ben bir yalnıza göz kırpsam
pembe çizgiler çekilmiş
saç örgüme gömülse gözyaşlarım
uzun bir gecede beyazlaşsa saçlarım
kış vakti bir üşüme gelse
durmadan kar yağsa
durmadan yağsa
taşı uyandırsam güneşin kalıntısıyla
korkmasam ölümden artık.
FATMA LEYLȂ DENİZ
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
