Bir insan olarak, yaratmış bizi
Mevlâ’m kimya koymuş özüme benim
Anlamak çok zordur, burda ki gizi
Aşkı da eklemiş, közüme benim

Konuşan tek canlı, insandır niye
Pıhtı ve topraksın, dön bak geriye
Diğer canlılardan, fark olsun diye
Ezel de güvenmiş, sözüme benim

Hayran olur insan, nasıl şu feza
Akıl fikir ermez, çok şeye keza
Bazı sırları da, göstermez bize
Gizli perde sermiş, gözüme benim

Gördüklerimizden, ibret alırız
Hayrı da, şerride, ondan biliriz
O güç karşısında, aciz kalırız
Ayrıca ruh vermiş, tozuma benim

Levhi kalem ile, sınır çizilmiş
Ahlak ile vicdan, çoktan bozulmuş
Bahtım da, tahtım da, orda yazılmış
Hala aklım ermez, yazıma benim

Dilersen her zaman, Allah’tan dile
Sapma yanlış yola, sen bile bile
Yürek vermiş, gönül vermiş, her kula
Bir gün karışmamış, hazzıma benim

Hükmeden Mevla’dır, dağlara taşa
Lüzumsuz menzile, git koşa koşa
Kuranı rehber al, insanca yaşa
Yardımcıdır her dem, tezime benim

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık Lüzumsuz