Tembihledim gülüşlerimi ve sessizliğe büründüm:
Aşk idi rakkasesi ömrün
Gülücükler bahşeden hırpani yüreğin de kıblesi
Hazır ola durduğum şafağın teni
Şakağına dayalı yıldızların
Devre arası bir mutluluk belki de nutkum
Her tutulduğunda
Başa sardığım bir film, bir yenilgi
Örselendiğim intihar öncesi
Yalnızlığın boy attığı bir tarla saklı
Ruhumda nadasa aldığım düşlerim ve tanrısal bir gülüş
Hıçkıran alfabesi meleklerin

Gökle göz teması kurduğum
Geceyi de boykot ettiğim
Şiirin yalnızlığı
Pare pare yakarken yüreğimi
Ve işte ansızın sökün eden
Bir yıldız ki ihbar edilesi
İkmale kalmadım üstelik ben ömür boyu
Ta ki hayatın sorguladığı
İki göz arası bir yolculuk
Sağdan esen
Solda susan
Sus payı her söylemde
Seyyah çeşmesi sözcüklerin.

Dik yakalı bir yalnızlık benimki
Telaşesi ömrün
Bıçkın ruhum ve bıçkın rüzgâr
Gönül dilerdi ki…
Demenin mealidir içine sığındığım sessizlik
Sarf ettiğim güç ve her sözcük
Kanadığı kadar sevginin üzerine
Ektiğim kakao gibi
Yüzüme gözüme bulaştırdığım sevginin ve iyi niyetin rengi

Kulvarımda saklı bir gizi
Deşifre etmekse şiirin tempo tuttuğu
O ulaşılmaz yükseklikte bir aşka meyyal
Bir seyyah
Gibi düştüğüm yola
Gözden de düştü mü insan
Yası da yaşı da yasa bellediğim
Tevazu yüklü bir bekleyiş eşine az rastlanır
Bir benzerlik belki de kader
Diye çıkılası yolun rüzgârında devrilen tabular
Aşka da hizmet eden ömür kadar

Sefasını sürmekse sevginin
Ah, neşri asaletin
Nefsin de ölümü
Sunduğum taziye yüklü
Şiirin başkaldırısı
Yoksa başladığım yerden asla devam etmezdim
İşte sileceklerini çalıştırıyorum mevsimin
Kayboldukça içimde
Kazık kakmaksa hüzne
Boyut atladığım her gece her şiir
Bir çengi mahiyetinde eşlik eden gecenin tinine

Dokunduğum kadar
Yalnızlığın da uleması bir çehre
Yüzümde açan her çiçek
Kandığıma dair saklı tuttuğum asalet
Sessizlik
İse en yüksek volümde
Yoksa çürüğe çıkar mıydı hüzün…