Mutluluğu anlat deseler bana,
hiçbir cümle ile ifade edemem halimi.
Bana sensizliğin ne demek olduğunu sorsunlar.
Dile getirirdim sen gibi zalimi.
Nasılsın diye soruluyor ya hani.
‘İyiyim’ yalanını uyduruyorum
Ve hep kandırıyorum kendimi.
Tüm değerlerini yitirmiş,
Sulhu mümkün olmayan,
yorgun bir ülke gibiyim şimdilerde!
Sanki devasal bir güce sahiptim de,
Toplumun lanetlediği leke gibi kaldım dillerinde.

Şerha şerha dökülüyorsun gözlerimden.
Zamana yaydım yokluğunun tortusunu.
Nakış nakış sökülüyorsun yüreğimden.
Şerefine saydım gidişinin korkusunu.

Onursuz bir savaşın mağlubuyuz belki,
Rütbesi yitmiş bir kumandan kadar yorgun.
Zaten çıkmadı mı bu dünyanın cılkı,
Sırtımızda dost yaraları, bizler ise acılarımıza vurgun.

Hiç korkmadan yazar dururdum amma
Son yaptığın dokunuyor kanıma
Üç beş ağır sözle vururdum amma
Üzülürsün, bu batıyor canıma.

Köln
Saat 10:15