Elli yıl önce hiç aklıma gelir miydi
Sana şiir yazacağım? Senin de gelmemiştir,
İnanıyorum.
Annem ne çok kızardı bana
Ziyan ettim diye divitin parçalarını.

Oysa çocuk aklımla hiç de öyle değildi...
En çok kese dikmeyi severdik seninle,
Tek ayağımla çevirirdim pedalını.
Nasıl olsa sen bilirdin gideceğin menzili.

Otursam boyum yetmezdi mekik yuvana bile,
Tek ayak üstünde durma nedenim
Buydu sadece.

Sümerbank Nazilli emprimeleri,
Narin ve renkli patiskaları az ziyan etmedik
Ne ara öğrendiysem kesip biçmeyi;
Bebek donları üretmeye başladık
Bir aralık, sonra elbiseler yaptık.

On yaşında bile değildim aslında,
İşte ta o yaşlarda bağlanmışım sana.
"Makine senin," demişlerdi en sonunda.

Yangında yanıp kül olduğunu düşünürken
Adres değiştirdiğini öğrendim bir şekilde;
Senden geriye ne kaldıysa işte...

Mobilyaları soyulmuş ama
"Getirelim sana," dediler.
Hiç tereddütsüz "Evet!" dedim, "Evet!"

Seni bir kez daha görmek, okşamak;
Zarafet timsali makaranı, mekiğini, çarkını...
Annemi sever gibi, ona kavuşmak, öpmek gibi.
Geleceğin günü iple çekiyorum,
Çok bekletme emi...


26 Ağustos 2021/Hatice AK