VUR DER GÖZLERİN

Haylidir çıkmıyor soluğun sesin
Tahayyül ederken sıcak nefesin
Hapsoldum içine tenden kafesin
Sabırda hikmet var sır der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin...

Yüzüme el gibi yabancı bakıp
Gitme uzaklara beni bırakıp
Gözümden usulca kalbime akıp
Gönül kapım açık gir der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin

Yıldızları getir saçlarıma tak
Gönül çerağımı ateşinle yak
İstersen elini ellerimden çek
Yüreğinle okşa sar der gözlerin
Kirpini sapla vur der gözlerin

Ben yaralı serçe sen ulu bir çam
Konup dallarına kanadım açam
Çırpına çırpına üstünde uçam
Bana bir aşiyan kur der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin

Senden gayrısına değmedi gözüm
Aşkının oduyla yanıyor özüm
Gittiğinden beri bil ki öksüzüm
Ağyar bakışlara sur der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin

Onulmaz bir derdin eşiğindeyim
Kırık dökük gönül beşiğindeyim
Gör vefasız ölüm döşeğindeyim
Gel yarama merhem sür der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin

Her akşam yollardan gözlerim seni
Kalbimle sarmalar gizlerim seni
Tanrı şahidimdir özlerim seni
Bir tek sensin bana yâr der gözlerin
Kirpiğini sapla vur der gözlerin.

Nurgül KAYNAR YÜCE / K. MARAŞ