Kimsesizliği yatırıyorum boylu boyunca
gözlerim tavanda
soğuk griy çarpıyor parmak uçlarıma
baglamayın diyor baş ucumdaki ben
rahat bırakın musalla taşımda
sahi neden kimliksizim burada
nerede mis kokan çiçeklerim
nerede kendi sesim
heeey
sen
yabancı
ne zorun var benle
bıraksana yakamı
neden üşüyor bedenim
Annem nerede en iyi o yıkar ruhumu
özelmlerimi saçlarıma takan babam
neden yok burda
buram buram hasretim sana
neden yoksunki sevdiğim
sol yanım kayıp sanki
bulamuyorum seni
şimdi örtüyorsunuz yüzümü
ben sevmemki karanlıkta uyumayı
açın ışıkları çekin perdeleri
güne merhaba demeliyim
kucaklamalıyım sevdiklerimi (sevmediklerimide)
hoş çok yaralar açsalarda ruhumda
onlarıda affetmeliyim
bu bir vedaysa ah etmemeliyim kimseye
hüzün denizinde yüzdürselerde
acımadı yüreğim üzülmeyin demeliyim
hoş kalmalılar geride
rahat uyumalılar
beni de rahat bırakmalılar kimsesizliğimle
şimdi omuzlarda taşınma sırasımı
durun yahu daha bitmedi son nefesim
dahası var renklerin
maviden alacaklı gözlerim
yeşile doymadı yüreğim
güneşe sevdalı bedenim
onca kalabalıkda neden duyulmazki sesim
durun diyorum
örtmeyin geceyi üzerime
doldurmayın karanlığı gözlerime
rüyası bile acı verdi yüreģime...