Anne! Kendimle bir kez daha kendimle konuşmadıklarımı
yolluyorum sana... Zamana, bekleyişlere, gurbete ve sığınaksın bir
sevdaya direniyorum. Geri çevrildiğim kapıları bir dervişin sabrı ile
yeniden çalıyorum. Acelem yok... Daha yolun başındayım ve
biliyorum hayallerim gerçekleşecek. Israrlı bir insanım. Yarı yoldan
dönüp bir yenilgiyi taşıyacaksam niye yaşayayım bunca yıl?... Niye
alıştım bunca kedere, hüzne? Yüreğimde kalkmamış kaç tren var bir
bilsen.!!! Daha kaç aykırı yalnızlık, kaç hasret göreceğim. Daha o aşka
ne çok cesur davranacağım. Daha seni ne çok özleyeceğim anne...

Anne, durmadan esen bir rüzgârım. Ancak böyle ulaşıyorum
en uzağıma. Gecelerin ağır halini benimsedim. Karanlıkta olan
aydınlıkta’da yok mu? Kuşkunun dinlediği, insanların telaşsız uyuduğu
vakitte şehirler geçiyorum. İşte geçiyorum ’hangi devirdeyiz’ diye
suçladığımız insanların devrini. Yalan su olup tutmuyor. O an ne
kendimle ne başkasıyla yüzleşiyorum. Hiç hesapsız yaşıyorum.
Durmadan akan bir nehirim. Bir gün uslanmış bir yürekle sana
varacağım sonunda...

Anne, doğa intikam alıyor. Ağustos ortası dolu yağdı görmeliydin...
Gök gürültüsü sessiz bir ikindiyi bozdu. Penceremin önünden çekildim
bu şansla düşmesin diye üzerime bir yıldırım. Çok şey değişiyor...
Mevsimler benden şaşkın. Yaşlı meyhaneci ne zaman bir başkalık olsa
kıyamet belirtisi diye söyleniyor. Ateşlerde yanacağız diyenlere açıp
kalbimdeki yangını gösteriyorum. Anne bir kadın beni cehennemine
alıştırdı.

Hayat bana daha ne yapabilir ki?


Anne, ’o aşkı unutta dön’ demekle bana hiç dönme mi
diyorsun? Nasıl unuturum?! Ben onu bugünümde yaşıyorum. Her
sabah onu giyiyorum üstüme, onunla şairim. Sonsuz başlangıçlarım,
bitişlerim, keşfim, bilmeyişim ............yenildiğim an ölmek için içime açtığım
uçurumum o benim. Söylesene saçlarına bu aşktan yeni aklar düşerken
nasıl unuturum. Kalbine yeni ayrılıklar, bakışlarına yeni ölümler
öğretmesini seviyorum. Seviyorum işte... O öldü demekle bana öldün
mü demek istiyorsun anne?...

Anne, kendimle konuşmadıklarımı yolluyorum sana...
Haddimi aşarsam kızma bana. Yollar da uykular da tükendi ama
dönemiyorum. Bana koşulsuz sevgilerini gönder ne olur! Merak etme,
iyiyim ben... Çok yaşayıp çok ölüyorum. Yetiyorum kendime. Beni
geçmişimle kimse aldatmasın. Çünkü hatırlamak gişe yapmamış kötü
bir filmdir. Sevinçler bir içimde bir çarmıhta. Bağışladım bir günde
herkesi. Canım ne isterse onu yapıyorum. Yasakların ambargosunu
deleli çok bahar geçti. Sen de olduğum gibi sev beni. Gölgemi güneşe
vereli daha bir kendimim. Merak etme, iyiyim ben... Çok gülüp çok
ağlıyorum. Ne olursa olsun kendime dönüyorum her gece. Çok şeyin
bedelini ödedim. Yaşamak denen bir şarkının peşinde geçiyor ömrüm.

Yorgunluğum çok tatlı, çok anlamlı...