Bir mucize olsada, o eski günlere dönsek
Hüzün yüklü buluttan, biraz huzura insek
Yandığımız ateşten, ikimiz birden sönsek
Ta yürekten ağlayıp, kendinden geçmesen SEN...
Gözlerine bakınca, mutluluğu görsem BEN...


Hep sevgi verdiğimiz, bir evlat yaktı bizi
Haince çekip gitti, mahvetti ikimizi
Şimdi yüreğimizde, aynı kor aynı sızı
Yeşil reçete hapı, üç öğün içmesen SEN...
Elden birşey gelse de, tüm yaranı sarsam BEN...

Ben işime gidince, ev görüpte yorulsan
Yine işten gelince, yalancıktan darılsan
Bir daha hiç geç kalma, deyip bana sarılsan
Şimdi içe kapanıp, benden hiç kaçmasan SEN...
Bu gün ne yaptın diye, sarılıpta sorsam BEN...

Yine evin içinde, fıkır fıkır dolaşsan
Biraz hırçınlık yapıp, gelip bana bulaşsan
Beni kızdırğında da, tatlı tatlı gülüşsen
Şimdi o gözlerinden, yaşları saçmasan SEN...
Gözlerine bakarak, güzel hayaller kursam BEN...

Yine otursak aynı, kanepede yanyana
Gözlerine bakınca, sen gülümsesen bana
Arada bir yaklaşıp, biraz yaslansam sana
Ne olur yüreğini, acıya açmasan SEN...
Bir imkânın olsada, derde merhem sürsem BEN...

Ümit güllerimizin, hepsi kuruyup soldu
Şu mutlu yuvamıza, şimdi ateşler doldu
Huzuru bulduğumuz, evimiz mezar oldu
Kendine kefenleri, çaresiz biçmesen SEN...
O eski günler gibi, yüreğinde dursam BEN...

Bir arayan olsada, hatır gönül sorulsak
Dosta derdi döksekte, biraz olsun durulsak
Senin dizin tutsa da, gezsek gezsek yorulsak
Parça parça ölüpte, dünyadan göçmesen SEN...
Her şey bir rüya olsa, kalkıp hayra yorsam BEN...

Erhan DOĞANAY