Uzunca bir hikâye bizimkisi,
Doğumla ölüm arasında,
Anılarda muska gibi saklanan,
Bir balanın başında nazarlık,
Gönlere çekilen bir bayrak,
Koklamakla solmayan gül,
Bacakları kabartan ısırgan,
Çağlayan bir ırmak,
Yüreklere kazılan yazı,
Ademle başlayan kader,
Sevdiğim nedir bu keder!
Yazılmayan bir öykü bizimkisi,
Gelincikler gibi rengarenk açar,
Kayaların yarıklarında iğde yaprağı,
Sarayların saksılarında zakkum ağacı,
Yılancık olur ortasında bağrın,
Kurbağa olur hoplar dere kenarında,
Baykuş gibi acı acı öter viranelerde,
Masum yavruların gözkapaklarında,
İnceden inceye sicim gibi süzülen yaş,
Hıçkırık olup dolar ananın boğazına,
Bir incir ağacı olur fakirin ocağına,
Kar olup yağar fukaranın damına,
Bizim yaşadığımız da hayat be sevgilim,
Kalemin yazamaz belki,
Hayat işte,
Öykü mü hikâye mi bizimkisi!
Erol KEKEÇ/12.03.2021/22.09