kalbimin cebinde hayallerim vardı
elini kalbime atan
hayallerimi çalıp gidiyordu
sen inanmışlığımdın
sen güvenmişliğimdin
sende yarınım vardı
sen yarınlarımı öldürdün destina
sen yarınlarımı öldürdün

sonra sen bir savaşta
karşı taraftaydın
bense yüreğimdeki şiirleri
senin tarafına taşıyordum
yanan ateşe
yüreğimi taşır gibi
yüreğim o ateşte erir mi bilmiyorum ama
yüreğim sensiz sefiller kadar yalnız destina

şimdi bitmek bilmeyen hayallerimde yaşıyorsun
sonu gelmeyen anıların içinde
ne zaman bir çocuğun gözlerine baksam sen varsın
ne zaman bir çiçeği koklasam
ne zaman yağmur yağsa
ne zaman güneş doğsa
ne zaman gökkuşağı açsa sen varsın destina

ama senden sonra
yaşıyor muyum
yaşamıyor muyum bilmiyorum
nefes alıyorum
nefesimde sen varsın
başımı yastığa koyuyorum
karşımda sen varsın
gözlerimi açıyorum
yine sen varsın
ekmek kokusunda
sofranın sessizliğinde
gecenin karanlığında
göğsümün cesedinde sen varsın
göğsüm ceset kadar soğuk
göğsüme kefen saranda sensin destina
göğsüme kefen saranda sensin

şimdi sen yoksun ya
ben sensiz kalmıyorum ki
sen yanımdayken de ben seninleydim
sen yokken de seninleyim
bir fırtınanın içindeydim ama
sen fırtınanın karşısında güneş kadar güzeldin
kalbimin ceplerine doldurduğum
bir güneş kadar güzeldin destina

ibrahim dalkılıç

20.01.2021
21.55 izmir