![]() İçimde paslı bıçak izleri
Bir türkü vurur öldürür beni
Yüzümde hala o eski yanık aşk hikayeleri Ateşin düştüğü yerdir benim yüreğim Dağ başında yanar şimdi Sen vururken gözlerime Ruhum bilmem nerelerde Aşk değilse bu öldürmesin bizi Çocukluğumun o uzun geceleri vardı sende Gözlerim pencerelerde yorgun Bir güle yanaşırken ellerin Ellerin ki bir bıçak ustası Hem de ince işlemeli bir zanaat gibi Heykel tıraşı Bütün güllerin dikenleri bende saklı Biz seninle bir çocuk ölüsü gibiyiz Kör bıçakların verdiği acılar doğurdu beni Pencereler açılırdı ellerime Ellerim soğuk Babamın elleri gibi yara bere kesik izleri Zulmün yaşadığı yerde Biz seninle ezilen iki karınca gibiydik Kuş kanatları kadar hafifti, öldük Ellerim ölmüştü Sen ölmüştün Yüklüydü bütün kelimeler benim sırtımda Acı nerede aksa konumum haritalarda Kuş lekeleri kirletsin ellerini Kan lekesi çıkmaz Beni kahreden şey annelere bir gül verememek oldu Bir türkü vurur şimdi yüreğime sevdiğim Toprak kadar güzel gözlerin Pişir beni Pencerelerde öldüğüm sensin Ömer Altıntaş |
Güzel bir şiirdi, beğeniyle okudum. Nice güzel şiirlere diyor, Şair Arkadaşımı içtenlikle KUTLUYORUM...