Henüz yaz değildi, bahar değildi
Ninem zemheriyi anarken doğdum
Gülmek çok pahalı, ağıt sebildi
Parmak uçlarımız donarken doğdum

Yazı kurak, kışı soğuk bir hayat
Kundağa yazıldı, yaşama inat
Yokluğu imbikten emen kainat
Fakirin sabrını sınarken doğdum

Doymamıştı henüz tarla kuşları
Bizeydi bozkırın çatık kaşları
Bir anne sessizce kırıp taşları
Yavruya aş diye sunarken doğdum

On beşli severdi gurbet o zaman
İstanbul ıraktı Ankara duman
Çatısız evlerde tüterken saman
Babaların göğsü yanarken doğdum

Mahsule kırağı düşmüş o sene
Bağı ve bahçeyi sel vurmuş gene
Katran sürüyorken ervahlar güne
Baykuşlar damlara konarken doğdum

Doğarken şaşırttı dünya yönümü
Görmedim arkamı, görmem önümü
Sorma bana no’lur doğum günümü
Ben günler takvimde bunarken doğdum

Unutulmak için vardır bizde dün
Aylardan bir ay seç günlerden bir gün
Akıl başımızdan olurken sürgün
Damarda kanımız kanarken doğdum