Sesinin değdiği bütün şiirler yarım kaldı sen gideli.
Dinlediğim şarkılar acıtıyor canımı
Gülümsemek artık yüzümün en eğreti eylemi.
Figanımdan güvercinler havalanıyor;
Gözünden, gönlünden düşmüş her bir zerrem
Yokluğun sanki; ruhuma kahırdan örülmüş dermansız bir verem.
Tepeden tırnağıma süzülüyor sensizliğim;
Serçeler can verir avuçlarımda!
Kalbimin sığınacak limanı kalmadı senden sonra.

Hayallerimi sattığından beri
Kimvurduya gitti düşlerim
Hissiyat adına ne vardıysa kelepçelendim
Ve ne kaldıysa iyi niyetimden yana
Kilitlendim.
Bir başka çalar oldu şarkılar
Senede bir uğrayan hasret
Şimdi her gece gözlerimde nöbetliyor.

Ölüm ayırır dediğin günden beri;
Mahşere ertelendiğimdin.
Sustuğumdun.
Sustuklarımın mükafatı şimdiki kendime bu yabancılığım.
Ben gurbetimin yetimiyim.
Biliyor musun;
Bu kadar vefasız olmamalıydın bana.
Söküklerimi dahi dikemezken ben
Çalıyorken aşkın sazını sen
Girmemeliydin kanıma.
Bu gece bin parçaya bölüyorum hasretini
Dönmeyeceğini bile bile
Şarkının da dediği gibi;
İçim sökülürcesine ne sana ne kendime
Ben aşkımıza ağlıyorum.

Kevser Baysal
25 Kasım’ Köln