sizi yok kabul eden birine ağlar mısınız
gözyaşlarınıza yazık değil midir
gözleri görmüyor duymuyorken kulakları
yüreğine seslenseniz nafiledir çığlıklarınız
duyulur mu hiç

sizi silen birine silgi uzatır mıydınız
hatalarınızı silip iyiliklerinizi yad etsin diye
yalvarışlarınız beyhudedir
ağlayışlarınız öylesine
bitap düşer gönül
terkedilişin böylesine

bir köpek gibi ulusanız da
gece gündüz ağlasanız da boşuna
atılan ok geri döner mi bir kez fırlatılınca

pişman olmamak için
her kelimeyi düşünerek söyleseydim dersiniz
başınızı duvarlara vursanız da kırsanız da faydasızdır
artık karşınızdaki size karşı duygusuzdur duyarsızdır

son pişmanlık elinizden tutan dostunuz değildir
düşmanınınızdır sizin
düşünüp atsaydınız adımlarınızı
şimdi bunca acı çeker miydiniz
aradan geçen dağlar gibi kocaman yıllara rağmen...

hani zaman herşeyin ilacıydı
telafi etmez ne yazık, geçip giden zamanı
yaşlı bir aslan gibi inlemeleriniz...

sizi yok sayan birisi için ağlar mısınız
ağlarsınız elbet hem de boğazınız yırtılırcasına
ölemeden kıvranarak yanarak kavrularak
yok olmak istersiniz...

gülhan çeliktaş