Unutulmuş Şiir

Aslında
Hiç yazılmamış
Hiç okunmamış
Kimseye dokunmamış
Kenarda köşede bırakılan hiç işe yaramayan eşyalar gibi
Çatı katı yalnızlığında yağmura hasret şemsiyeler misâli
Orda öylece durup duran
Radyo siyah beyaz tv
Gramafon eski plaklar kasetçalar hatta cd ler
Tasolar gazoz kapakları bilyeler en çok aklım ilik ve düğmelerde kaldı benim
Şu kemikten yapılma çift renkli olanlar

Sonra bissürü eski fasiküller dergiler cilt cilt kitaplar hatta kitaplık
Dedim ki v a a y bee
Ne günlere kaldı koca dünya
Kim derdi ki şimdi kaçacak delik arıyor unsanlar birbirinden
Bulaşmasın diye birilerinden sinsi bir mikrop

Olacak olan olur ölecek olan ölür amenna ve saddakna
E y y insan ırama kendinden fersah fersah ötelere
Tedbire râm ol takdire aşık
Ha bir kaşık fazla ye ha eksik
Madem fâniyiz madem ölümlü
Varsın hoş olsun gönüller gülüversin yüzler
Okunsun ardımızdan yasinler cüzler
Üstü kalsın insanlığımızın
Borcumuz olmasın
Veresiye defteri kapansın
Alacaklı kalalım zevattan
Göçüp giderken hayattan

Yunus Beypınar