Değişirdi belki, o anda her şey
Sen benim gözümle görebilseydin
Sunsaydım kadehi, içseydin bir mey
Sevdayı nakş edip, örebilseydin

Sevgin olmasaydı böyle yakmazdın
Kara gözlerinle, öyle bakmazdın
Elimi tutsaydın, hiç bırakmazdın
Sende bana meğil, verebilseydin

Büyük haz alırdın kakül perçemden
Sevdiğin haykıran, dilden lehçemden
Gizlice girdiğin, gönül bahçemden
O aşk güllerimi, derebilseydin

Oysa sende beni, sevdim diyendin
Beni tükettin ya, sende tükendin
Dünya’nın en mutlu, insanı sendin
Benimle vuslata, erebilseydin

Ateşten yakan bir, gömlek giyerek
Her şeye katlanıp, boyun eğerek
Ben de aradığım, buldum diyerek
Yoluma duygular, serebilseydin

Düşünüp dursaydın, inceden ince
Olur muydu bu son, de hele sence
Son kez bakıp keşke, demeden önce
Sevip sevmediğim, sorabilseydin

Lüzumsuz hasretten dağlar erirdi
Yananı elbette, Mevlâ’m görürdü
Bu sevda mutlaka, meyve verirdi
Bir kere sözünde, durabilseydin

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

MEY: Aşk şarabı, içki