-yiten sadece zamandı..
tüm kaideleri bozup bozup
gül bahçelerini ayağına sere serpe seren bendim..-

..

ey rehin olduğum
dağınık akşamlar
hangi kederli yağmurlar
ıslattı yüzünü..
..

sessizliği bozarken bakışların
ummandır gördüklerim
bilirimki sevgili
hâcerden kalma sol yanımın
dermanı sende..

bilirsinki sevgili
içimde katre olan bu aşkın
üşüyen yani yine sen...

..

tepemizde bir güneş
mum gibi erirken
anne tesellisi gibi
kandahar dağlarında kokunu saçıp
en güzel mevsimlerine doğacak..
..
asrın o çiçekleri
dalga dalga senin için akacak
duâ ile beslediğim avuçlarım
hayrlara vesîle kılacak
her duraklarda seni..
..

velhasıl iki gözüm
benim sana meylim kâlû belâdan beridir
sen sanki alıştım
sen sayki yokluğunun takvimleri son deminde
....
...
...

’’ömür geçse...
ömrüm bitse..
ömrümüz bitse de
ruhumuza dokunan
bu ziyâfet’i unutma-(m).... ’

Belma.