0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
761
Okunma
Ört artık gözlerindeki
nefret perdesini,
Huzuru kalmadı ki mecalini
yitirmiş duygularımın,
Demlerken içimdeki yangınları
sen misali,
Tenine dokunmak günahmış
kimliği çaresiz yaralarımın,
Ne vuslat ki kavuşmak yasakken
kahır grisi bakışında,
Ne de eriyip solmak bir gülün
dikensiz yaprağında,
Döktüğüm umut kırıntılarını rüzgar
savururken hırçın dalgalarına,
Zülüflerinden hırpalandığım her
uçurum yaşamaktı bana oysa,
Ve hüznünün tatlı esintisinde
sarhoşken bedenim,
Yorgunluğuma gururunun ihanet
mühürlü darbelerini indiriyordun,
Sana çıkan her yolun sonu
ayrılık kokarken,
Aşkına duvar örmeyeyim diye
gecenin zifirisinde asil yalnızlığımın
limanlarını terk ediyordun....
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
