Güne değdi hüzün,mevsimse yaz
Hava açık ve güneşli,içimse ayaz
Bir çizgidir yürüyorum üzerinde, işte hayatım
Gün gelir bize de güler belki kör bahtım.

Çok çabalamadan değişmiyor bu çizgi
Yüzümde,kederlerden kalmış izler ve eski
Kırılacak çemberi, bu inatla gidişin nihayetinde
Kalırsa kırıntısı zamanın,elbet günün birinde.

Neleri bıraktık geride unuttum sayısını
Her birinde kan rengindeydi akan göz yaşı
Sevgiden aldı gücünü gönül,o hep baştacı
Bu dayanılmaz çilelerde bize tek dayanaktı.

Doğar yeniden gün, umut taşır bilene
Ayrılıklar da biter elbet, sabır tesellisiyle
Bir güzel şarkıdır şu kavuşmak ve heyecandır
Gönlü bol insanlarla olmak yaşamaktır.

Saçlarımız küstü yıllara, döndü beyaza
İnci gibi dişler döküldü, bir sonbaharda
Yine de yıkılmadık biz yağarken kar
Yeniden değişir umuduyla beklenense ilkbahar.

Kırık bir teknesine rağmen şu sazın
Yürekten dinlerseniz çıkan ezgiye şaşırın
Daha ne cevherler saklı şu küskün gönülde
Bir tebessümle değişecek belki gelecekte.

Onca hızına rağmen hayatın halen direnen
Zorlukla dolu zemine belki de gülerek giren
Elbette kıracaktır kasvetiyle bu çarkı
İşte o zaman çalacak kapıyı güzel bahtı.

Oğuzhan KÜLTE