Sök kilitleri

türkülerimi süsturan rüzgâr
dağlarda esme
ey yalnızlığın solan gülü
ben sevdaya boyanıp aşk süslerken
nerden bilirdim
acılar zulalayan yüreğin kederini
derdestim sana
kem sözlerin hoyrat ellerin değdiği

serabımda çölleri aşıp giderken
haramilerin kervan göçürdüğünü
kılıç kıyametin kan revan kerbelası
kanı zemzem sunduğunu
gülün alından bi haber

zulmün zaferleştiği kale burçlarında
merhametin ganimet edildiği
tanrıların sofrasında kurban edilip
haram yenildiği

diz çökmüşlüğüm masumiyetine
bütün acılarım günahım sevabım
hangi hathatın mahir marifeti
bu kara yazgıya beddualarım
yüzüne nakış nakış işlenen

denizler döktüm cehennemin ateşine
bahar gelsin bahçene son kez
yaralarını küllerinle sarda gel
aheste kuşların kanadında
susamışlığım susmaktan öte
içimde ki aşk sana
sevmeye açıl

erit demir kapıları sök kilitleri
tanrılara yaktığın dualar aşkına
buz kesmiş yüzünü göster güneşe
Nisan yağmurlarında bereketlen
çiçeklen toprağın bağrında
sıkı sıkı sarıl sevdana
geçiyor zaman

Ahmet Coşkun