Saye

İki kelam oldu oda ne sefam oldu ne selam oldu
Kendi kendine söylenen ne dinleyen oldu ne gülen
Sık boğaz eti beni sıkılan boğazım ağzımda
Ümük diyene mimik çektikçe aşçı başı
Kepçesi kafamdan büyük kaşıkla serviste garsonlar

Koltuğunda roman yok yok fotoroman
Göz kırpıyor gazete bayisine forslu bayan
İmajı kadrajından yüzlere yüz metreden öteye
Tökezliyor amcam tek ayak tek düze emekli
Son servisleri gece vardiyasına sarkmış kirli yüzler

Tıkanıyorum yutkunuyorum ağzımdan sevda fışkırıyor
Öyle biri yok ki

Sıkıştıkça şiir oluyorum koca caddede insan çok hela yok
Ne tuhaf yazılar var şairlere taş çıkartır hani
Kediye yüklediklerim kelepirdi zaten
Kim üç kuruş verir çarşı pazarda üç beş dizeye
Hamal oldum küfe arıyorum sarhoşa
Bu pazar bizi paklamaz

Gittik geldik başa döndük aşk meşk değil aşa döndük
Kimi bit pazarında kimi it pazarında
Ulan ne kör döngü dünya yuvarlak ondan olsa gerek
Ayni yere gelmişim tabanlarıma yazık

Sermayeyi kediye yükleyeceğim kedi çok
Kendi yokum

Coşkûnî