19
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1519
Okunma
önce;
kadın irkildi göğsünde ürperme
uzaktaki alaca şahin kafesinden süzüldü
martıların mekanında uzak düşler büyüttü
bir çocuk ağladı deniz düşürdü
erken doğumlar mevsiminde bahar
yazdan önce üşümüştü
ilk;
rıhtımda yemlenen güvercin gördü
adam kadından önce
sis sokaklarında kaybolmuştu
temmuzdu
yüzüne güneş geçirmiş zaman
uzun silüetler düşürürken ikindi gölgesine
bir ormana yangın gülüşler geçti
yosmanın teninden
sübyan koğuşunda isyan anadan üryan
kadın seslendi;
çırılçıplak yanan etinin son sesinden
heeeyyyyyyy
ne duruyorsun orda sen!
yanmaktayım ne de çok- bir soluk üşütmeden
bana yüzünü dön
silkinen sabah uyandığı vakit uykusundan
yağmurunda ıslaklık, buluta değeceksen eğer
adam giderken kadın; susa durdu
denizde bir yıldız (çocuk) o’na tutundu
mavi yakalarında hüznün
önce aşk öldürülüyordu...