Bir fedai kurtuluş öyküsü gözlerinde gördüğüm ben
Nasıl bir iyiliğin yarattığı güzelsin bakmaya doyamam
Sadece seyrederim buseni tebessümünü elimde değil
Karşılaştığım farkındalığım en iyi güzelliğimsin benim

Değişebilir miyim sana olan bu güzel duyguları candan öte
Baktığımda göremediğim zaman çırpınır rüzgar bile iter beni
Karşıma çıkan en güzel şey olduğunu nasıl dile dökebilirim ki
Buna özgü ne sözler ne de şiirler yetebilir seni anlatmaya

Uzun bir roman belki sen zaafım olan cümlelerin beni bitiren
Öyle kibar öyle cana yakın güzelliğini hiç anlatamam kıyamam
Benimsediğim belli edemediğim gülüşün işte o dur beni vuran
Kaybetmekten bile korkarım seni her şey o kadar iyi gitse de

Seni bekleyişim dakikalar geçmez bir kaç cümle konuşmamız için
Bağlandığım alıştığım zamanı beklemek bir sevinç bir mutluluk
Ve o saatin gelişi ve asla gitmeyen gülüşlerim mutlu olduğum an
Beklemek bile bu kadar güzelken konuştuğumda huzurla doluyorum

Korkmazdım ben hiç bu kadar seninle tanışana kadar şimdi bir sebep
En çok da kaybetme korkusu dolar içime hiç gitmeni istemem
Bu kadar güzel bahsedilemez korkular ben seninle huzur bulurken
Hissedebildiğim gülüşün gözlerimin önüne gelir ben hep tebessüm ederim