HATALARIMLA İNSANIM

Bir bilsen ne çok hatalarım olduğunu;
İnkâr etmediğim,
İyi ki yapmışım dediğim,
Bir ömür rehberlik edecek hatalarım var benim.
Ders almadıklarım da olur,
Ders almaya değmeyecek kadar.

Hakkımda söylenenler doğruysa;
Özgürlüğüne düşkün,
Dik kafalı,
Yaşamı hoyratça kullanan,
Sevdiğimi adam gibi seven,
En çok da yufka yürekli biriymişim.

Bir rivayete göre uhrevî yönüm de varmış.
Kâhin değilim ama biri ahımı almaya görsün;
Ahım gerçekleşir,
Ah ettiklerim mutlaka öder bedelini.

Keşke hiç yapmasaydım,
Keşke hiç tanımasaydım,
Keşke, keşke, keşke dediklerim de var.
İyi ki dediklerim de var elbet;
İyi ki yapmışım,
İyi ki tanımışım,
İyi ki varsın,
İyi ki, iyi ki, iyi ki dediklerim de var.

Kâinat dediğimiz bu evrende
Bir can taşıyoruz bu bedende;
Acıya,
Kedere,
Hüzne,
Mutluluğa dair her şey var.
Kimi geçmişte kalan,
Kimi en mavisinden umut.

Doğdum doğalı
İpek Yolu’nda bir han gibiyim;
Ne konaklayanlar oldu gönül evimde,
Ne göçüp giden kervanlar…

Ne sofralar açtım nankörlere,
Nice vefasızlar soframı çiğneyip de geçti.
İyi ki nankör,
İyi ki vefa yoksunu olduklarını öğrenmişim.

Çokça anılarım var;
Hatırlamamak, silmek istediğim,
ölünceye kadar dudağımda tebessüm izi bırakacak
Hatıralarım var.

Kulağımı çınlatan nefret ve sevgi sözcükleri…
Kısaca;
Ömrüme sığdırdığım her şey benim gerçeğim.

İyi ki “keşkelerim”,
İyi ki “iyikilerimle” iç içeyim,
Beni ben yapan eylemlerimle…
Çünkü ben insanım.

Efkan ÖTGÜN