Vakit hazan vaktidir bahçem sararıp solmuş
Bülbülü ahu zarda gördükçe gülüm ağlar.
Emir haktan neylersin, ömrün vadesi dolmuş
Azrail etrafımı ördükçe ölüm ağlar.

Hissediyorum artık kapım çaldı çalacak
Biliyorum bu gelen son misafir olacak
Çıkıp gittikten sonra her yer hüzün dolacak
Ellerim pencereye vardıkça tülüm ağlar.

Rüzgar gibi üstümden gelip geçti seneler
Gençliğimi ok gibi delip geçti seneler
Ömrümü bin pareye bölüp geçti seneler
Yıllara hesabını sordukça belim ağlar.

Gözyaşlarımla her gün kaldırımlar ıslanır
Bir aşk türküsü gelir yüreğime yaslanır
Ne sazım halden anlar ne mızrabım uslanır
Yanık yanık içime sardıkça telim ağlar

Yıllar var ki şu göğsüm dertlerime han olmuş
Daha göçüp gitmeden toz toprak viran olmuş
Ne derdimden anlayan, ne halim soran olmuş
Ah çekerek bağrıma vurdukça elim ağlar.

Madem ki sızılarım hep anılardan hasıl
Maziye dönüşüm yok acılarım muttasıl
Son şiirimi yazdım artık bitsin bu fasıl
Kifayetsiz cümleler kurdukça dilim ağlar.

Aydın YÜKSEL-ANKARA