Bugün Cuma,
Camiye gitmek geldi içimden.
Çıktım yola erkenden.
Vaaz ediliyor,
Dinlemek gerek,
Büyük bir huşu ile.
Uzaklardan duyuluyor gür sesi
Avazı çıktığı kadar bağırıyor hoca efendi,
Esip gürlüyor yine,
Teknolojiden aldığı yardımla.

Efendimizden nasihat veriyor olmalı.
Kaçırmamalıyım.
Dikkat kesiliyorum biraz,
Develeri iyi besleyin diyor,
Onlara iyi yedirin,
Suyunu eksik etmeyin,
Sırtına çok yük atmayın,
Onlar da sizi yarı yolda komasın diyor.
Allah Allah!
Deve mi kaldı bu asırda?
Ne bilsin zavallı hoca efendi,
Var sanıyor.
Öyle yazıyor kutsal kitap,
Öyle öğretilmiş,
Öyle anlatılmış zamanın trafiği.
Binek aracıymış o asırda deve,
Biri söylese şu hoca efendiye,
Artık devenin olmadığını.
Trafiğin değiştiğini,
Canlar yitirdiğimizi,
Her yıl binlerce!
Savaşlardaki kayıplardan da çok.

Bir esirler topluluğu var karşısında,
Sus pus olmuş bir cemaat.
Hoca efendiden bir nasihat, bin azar!
Cemaatten biri cesarete gelse,
Kalksa ayağa,
Deve beslemeyi anlatan hocaya,
Anlatsa şu trafiği.
Hatalı sollamayı,
Kırmızı ışığı,
Hız limitini falan öğretse.
Trafik kurallarına uymanın,
İslamın emri olduğunu,
Bir güzel anlatsa.
O da cemaatiyle paylaşsa.

Bir gün;
Konuşulur mu,
Ülkemin sorunları?
Tartışılır mı
İslam dünyasının sorunları?
Bütün camilerinde ülkemin.
İşte o zaman,
Kim tutar bu ülkeyi.
Haydi hayırlısı…
 
Ömer Adar-2017