Karışık

karınca istilasına uğradım, üstelik kış
nasıl çıktınız bu ayazda
sırtımın sıvazlanması neye hayırsa
taşınacak yük mü var
yer altını su bastı

dünden kalan bulaşık yalaşık
musluk az akıyor, üstelik su bulanık
gelde durula, kurula
hoş ampul patlamış, ev karanlık
ev mi, evmi kaldı, döküldü

öndeki bahçede kimse oturmuyor
kimse başını pencereden çıkarmaz
su elektrik nanay, mum seyrettik romantik
akıyor mübarek elle tutuca, pek yapış yapış
nerde mesire günleri, bakal yolu bile azap

çırp çırp çıkmaz kiri pası tozu
ya ben niye devlendim sahi, bu kahramanlık
iyi ki pisküvit var, birde şu elektirik süpürgesi
elimi yüzümü yıkamaya üşeniyom, alıştım
hep diyor yat zıbar, içimden gelmiyor yıkanmak

empati diye bir şey varmış, sempati gibi
hadi canım kim kimi sevmiş, beni sevsinler
ata sözüyle beni kandıryor, albenisi var
’veren el alan elden üstündür’ ne hikmetse
bende mecal yok, sende ecel yok, ölümsüz
az çıkıver üste

Ahmet Coşkun