KADER DEĞİL

Her gece ay ışığının süzmelerine asıyorum,
Seninle olan rilke düşlerimi
Gecenin en koyu karanlıklarına
Döküyorum hasretini
Acılar içinde, acılarımı bir bir öldürürken
Çığlık çığlığa,köpek havlamaları
Bölmese karanlığı,yalamasa yaralarımı,
Merhem süreceğim
Yaralarım merhem tutmuyor.
Bu kader değil !
Her gün görülen düş,
Neden her gece önüme gelir
Ey!..Ley-ü neharın sahibi yüce tanrı
Neden yüreğim,bedenime dar ?
Başım ağır gelir?
Her gece bir çift elâ göz gözlerimi deler,
Hancerini yüreğime batırır da
Bir damla göz yaşım akınca başını çevirir?
Bilmezmisin!..
Acıyla sınanmaz bedenler,
Can yandıkça canan yanar,
İçimdeki ruh ölür,acılarım ölür.
Mevsimleri hazan,dilleri suzan
Ben gölgesi oldukça, o hep güneşe koşan,
Her gece çaldığı yıldızları başıma taç yapan,
Alıp dolunayın kalbine,ninniler söyleyip
Göğsünde, öperek uyutan,
Yar sinesi değimlidir ?
Ey!..Yedi cihanın sahibi,
De!..Bu her gece gördüğüm düşler nedir?
Yarım aklım ziyan olmakta,
Açmadan gonca güllerim bir bir solmakta
Her gece yine köpekler havlamakta,
Yaram merhem tutmuyor.
Bu kader değil !
Kader değil,
Kahpe sevda sillesi.

Hande HAGHGOUİ