ÖĞRETMENİMİN KIZI
 
Yılarca… yıllarca önceydi,
Bir kız vardı bizim sınıfta,
Öğretmenimin kızı.
Endam onda,
Cilve onda,
Asalet ondaydı.
Nazlı mı nazlıydı.
 
Şu çılgın yürek,
Yine yaptı yapacağını,
Karşı koyamadı cazibeliğine!
Aşık oluverdi!
 
Önce başka sınıfa kaçtım,
Sonra da uzaklara…
Ama boşuna.
Atamadım yüreğimden.
 
İki kadeh attım mı,
Her yudumda soframdadır,
Göz göze, diz dizedir benimle,
Sever, okşar, sohbet eder sanki.
 
Yanılgı işte!
Gerçekte o,
Çok çok uzaklardadır.
Ulaşılmaz bir yerde,
Kaf Dağının arkasındadır.
 
Şimdi benim değil,
Hiç olmadı ki.
Dinlemedi şu asi kalp!
İmkansızı seçti.
 
Gözne’nin tepelerinden,
Şehrine bakarım şimdi,
Sokaklarını adımlıyordur,
Kafelerinde oturuyordur derim.
Paralıyor yüreğimi,
Yakınımdayken,
Bana uzak olması.
 
Canım, aşkım der mi biri ona?
Sarar mı onu başka kollar?
Komik oluyorum!
O evli ve çocuklu.
Ama her aklıma geldiğinde,
Pare pare olur yüreğim!
 
Daha maç başlamadan,
Mağlup ilan etti bu hayat,
Kazanamadan onu,
Kaybettim ebediyete kadar.
 
Ömer Adar-2017