Durma öyle üzgün, perişan halde
Yazıktır gözyaşın dökme boş yere!
Üzülsen bir ömür ne kalır elde?
Boynunu bir yana bükme boş yere!

Yaprağın sararmış, güzler gibisin.
Derdin mi var ki gizler gibisin?
Bir sevda treni gözler gibisin
O tren gelmez hiç bakma boş yere!

Mazine baksana ne kaldı us’ta?
O günler geçti bak gelmez ki posta.
Derdini gel söyle bu sadık dosta
Hayal deryasında akma boş yere!

“Gurbet”, kaldı artık sözde lakırtı,
Ne kumrular ilham ne de bir martı.
Sılanın üstünü kalın bir örtü
Kapattı, aklına takma boş yere!

Dağların ardında ceylan mı kaldı?
Seneler, giderken ne varsa aldı.
Senin “an” dediğin otuz beş yıldı
Vebali zamana yıkma boş yere!

Güldürme kimseyi ağır ol ağır!
Sezdirme ahvali, çılgınca bağır!
Soğusun bırak da yanan şu bağır
Sönsün varsın, tekrar yakma boş yere.

Heyhat, gönlün genç de gözlerin yaşlı,
Kırıştı, çizgili yüzlerin yaşlı.
Bükülür, doğrulmaz dizlerin yaşlı
Yeniden meydana çıkma boş yere.

13.12.2019/Konya