Sanki bir kor ateşti,söndü esen yelle
Laflar aktı döndü ,dolaştı dilden dile
Gözler hep karanlık,kaybolunuş yaşatır
Vakti geldi sanırım sen ununu ele

Eller ne der diye hep içime attım
İçimde yaşayarak,derdime dert kattım
Uzun ince yol değil,bunuda biliyordum
Kavak yellerini,deli rüzgara sattım

Sönmüş ateşi,canlandırmak zordur
Küçücük bir kırıntı,inan hala kordur
Susuz kaldı dilim,yandı hararetten
Tek bugün değil,yıllarada sordur

Benim mevzu çok derin,kırgınım sana hayat
İçsel değilsiniz,anlıyorum her şey bayat
Kiminde huzur var,kiminde huzursuzluk
Geçmişin izlerini,koy çuvala fırlat

Sevmenin de bir asalati var elbet
Elma,armut değilki alınsın sepet sepet
Bedelsiz değil elbet,aynı ölüm gibi
Gelmişiz dünyaya,yaşıyoruz müebbet

Gizli bir dünyanın,gizli bahçesinde
Saklı değilim ben,en alt köşesinde
Gönül nasıl bakarsa,göz onu görür
Yaşayaman kimsenin,yalnız gölgesinde

Acımayın siz bana,acınacak değilim
Yalnız sizin gibi,bende bir sefilim
Sabır taşı değilim,bende bir gün çatlarım
Ben artık sadece,kendime kefilim

Yıldız düştü saçıma,koparmaya kıyamam
Yalnız sevmelere,artık hiç doyamam
Vazgeçerken bile,sabrımı sınıyorum
Bencil değilim ben,sizin gibi kıramam