Toynaklarından akıyor atların nal sesleri
Başım göğe erecekti olmasaydı böğrümde ucûbelerin nefesleri
Al beni al
Al basar beni al
Hâlâ korkan bir çocuğum karabasanlardan
Çetelesini çıkarıyorum canavarların kara basanlardan

Çocuk dedimse cebimde taşıyorum misketlerimi
Birde dizimde düş izleri
Hırpalanmış örselenmiş sesi kısılmış bağırmaktan ağlamaktan

Kavganın çatlamış kısrağıdır sıkılmış yumruklar
Ayalar terlemiş alın çatılmış pazular şişmiş
Çepe çevre sarılmış cinayet mahâli
Merakla bekleşiyor mahalleli
Efendiler bakıp durmayın hele bir el atın maktüle
Katil kelepçelenmiş titriyor hırpâni hırpâni
Pişman mıdır yoksa tırsmış mı olamamış kâni

Can ciğer kuzu sarması dostlar
Uçurumun kenarına kadar gelip kayboluyor
Ovayı çınlatıyor yılkı atlarının kişnemeleri
Kısrak doğururken deli bir tayı
Boydan boya geçsin diye unutulmuş kıtayı
Kimseler kabul etmeyecek yine bir cana mal olan hatayı
Tut ezberinde h e e y sen
Okuduğun son kıtayı.

Yunus Beypınar