Her yanım çözümsüz, karmaşık bir ruh hâli
Biriniz de duyup yaramı sarmaya gelsin bari
Labirentler var içimde yaşamıma dair
Mutlu değilim, kalemim kırık, adım ölü şair

Kendime bir yalan bulamadım bir türlü
İyiyim, afiyetteyim diyemiyorum
Sabahı hissedemiyorum ışık vuran odada bile
Tünelin ucundaki beyazlığı göremiyorum

Sesim ulaşmıyor bile karşı daireye
Yankılarım içimde bitip tükeniveriyor
Yaşanmışlıklar darbe vuruyor benliğime
Hafızamla aram hiç mi hiç iyi değil

Zamansız gelen sancılarım var haberiniz yok
Özlendiğinizden habersiz, mutlu mesutsunuz
Bir de gelip bana sorsanız duygularımı
Anlattıklarım buz dağının görünen yüzü

Uzun yolu severdim bir zaman önce
Öğretirdi, güçlendirirdi, yenilerdi beni
Şimdi sadece acıtıyor gerçeğin acısı
Yenilenmiyorum, yeniliyorum hep

Bari şimdi gelin sorun hâlimi hatrımı
Azıcık zamanınızdan ayırın, erinmeyin
Kalemin mürekkebi tükendi, şairin ömrü
Bir ölü, bir karanlık, sadece katilim gördü