1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
936
Okunma
Bu neyin öfkesi ey Dünya!
Sahte bir nefret yaratıp düşmanlık tasladın
Hep anlamaya çalıştım seni
Her daim sevgimle, anlayışımla geldim hakkından
Sabrıma ayrı bir parantez açmak lâzım
Az yenmedi senin kin döken dilini
Yine değişen bir şey olmayacak süregelen düzende
Sen taş atacaksın bana, ben gül atacağım sana
Günahsız değilim, suçlarım da var elbet
Ama insan demek hata demek değil mi zaten?
Ne bu acımasızlık, ne bu infaz merakı
Malın, apartmanların, paran sığmaz kefenime
İhtiyacım da yok zaten, sende kalsın hepsi
Daha çok gül olacak metanetim dikenine
Ben olacağım hak arayışının gür ve tok sesi
Ey Dünya, bu neyin kini, neyin öfkesi?
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz