Hatırlıyorum..

Sokağında

Bitmeyen esen rüzgarın vardı

tomurcukları örselerdi yaz boyunca

Boynu bükülür gibi olurdu filizlerin ..

Sabah doğan güneş

Dengelerdi bal aylarını
Çiçek çiçek olurdu yolların...


Yırtmaçlı kapıları vardı..
Bahceli evlerin
Kırmızı nar çiçekli ağaçların..

Nur topu narları doğardı kış aylarında..

Yolundan bir çocuk geçerdi her sabah..
Ayakkabısı çarıktan....
Sırtında sepeti kamburdan...

Yürür giderdi aheste aheste...



Al iler
Fa tihler
Be lginler
Yi ğit çocuklar

Bu sokakta söktüler
Alfabeyi..

Okul yollarında büyüdü
Elif bebekler...

Andıkça seni..

Düşe kalka emekliyor harflerim
Adına dize oluyor kelimelerim..

Hatırlıyorum..
Çınar fidanını diktiklerinde

Güz mevsimiydi...
Rüzgarlı sokağında

Palmiyelerinin ardında
Gerdan kırardı
süs eriğinin vişne renkli yaprakları..

Dev adımlalra büyümüştü çınar..
eylül gibi yazlar olurdu gölgelerinde ..


Her geçen gün yeni yüzlere kapı açarken...


Bir gün rüzgara karşı durdular...
Adını söküp uçurdular...


Rüzgarına gelirdi bahar
Baharın yoluydu rüzgar sokak


Yeni gelenler

nerden bilir ?
Bebekliğini çınarın ..


Nerden bilir ?
Rapunzel gibi saçlarını evinin balkonundan salıveren
Sarı kızın hülyasını..

Çocukluğunu geçirdiği köyünden
gelin gelen Meltem’in hikayesini..


Sokağın bir sarı kızı vardı..

Minik burnunu kımıldatıyordu tatlı cadı olup..
Yağmur yüklü özgür bulutlardan damlayan
su zerrelerinin yemyeşil yapmasını istiyordu
evinin bahçesini...

Her kar yağdığında..
kapı önüne düşen kar tanelerinin..
çocuklara dönüşmesini hayal ediyordu..

Saçlarından tırmanıp
onunla oyun oynayan çocukları bekliyordu
Balkon demirlerinden tutunup..

Henüz çok küçüktü

Rüzgar sokakta
Adım adım büyütürken
onu Hülyası

Cıvıl cıvıl Kar taneleri
Oluyordu yaşamında ...



Rüz gar..

Köklerinden yürüyüp gelen
Usarenin kokusu var hala yeşilinde..

Duyuyor musun bebeğim..


Kızıl güllerin
Açtığı
Mevsimde kalsada
Yaz anılarımız..

Güneyden gelen o esintilerin
kokusu var hala sokağında..
Taşınla toprağınla huyunla suyunla..


Farklı bir ruha bürünsede sokak
berceste ruhunun izlerini kimse söküp atamaz

Sen Esintinin yolusun...
Unutmam Rüzgarımı sevmeyi

Eskide kalanlar
Mazi defterimin ilk sayfalarındalar...

Adın değişti sadece...

Gölge veren çınarını
Rüzgarlı yollarını
Nar ağacını
Hülyaları unuturmuyum ..


Akmayı bilmeyen gönüller içindir tümden kopmak...


Rana