Parmak uçlarında yenilginin…
Devasa çiçekler g/örüyorum
Uzağında çok uzağında mutluluk denen muhitin.
Şimdi mavi aryalar dolanıyor ayaklarıma
Ve süt beyazı masumiyet yuvalanıyor başucunda
Şiirimsi renklerin…

Hani tozutan aklın
Sancılı kanadının ölüm meleğinin soluduğu
Un ufak olmuş hayatıma
Devasa bir zindan bahşeden kaderin
Devamı koptu işte filmin.
Önce büyüdüğüm
Sonra süründüğü göz bebeklerimin
Acılı bir saltanat sürdüğüm
Gök kubbenin tepesine gömdüğüm günlerin
Hatırasına sahip çıkmak kadar kolay her şey
Soluklandığım her vaveylada
Sahip çıktığım yeryüzünde
Bin bir çiçeği sürdüğüm düş dehlizine
Konan arı misali.

Göbek bağımı da hala kesemediğim bilumum felaketin.
Yeter ki affetsin beni Rabbim.
Şimdi sükûn diliyorum bahşederse ömrün ertesinde
Hazıra konduğum gerçeklerin dalya dediği
O mevsimin son durağında
Mücbir sebeplerle avutulduğum
Belki de bir misafir iken acılar
Yeknesak hüzünle kavrulduğum
Sıcak gözyaşım.

Kurumadan ayak izlerim
Okyanusun dalgaları ile boy ölçüştüğüm
Bir yas mavisi belki de
Göğün öğütüldüğü onca hurafede
Savrulmuş bir nidada saklı olsam bile kâfi.

Bayat bir tebessümün de kırıntıları
Dökülen yüzümden kayıp parçaların
Hala bütün olma ısrarı
Ve şimdi nöbetteyim:
Ne yargıç ne sanık
Aşka müebbet bir özlemle
Sevgiyi şiar edindiğim ömrün kırdığı dümeni
Belki de en acıklı fani.

Gözlerinde süzülen hayalleri serperken
Arkasına
Takip edilmenin de inancı
Fıtratın gizemi sarkarken saçlarında yenilgimin
Hazana biat bir satır
Yaftalanmakla da eş değer.

Makul ölçüde mutluluk
Elbet sunacaktır göğün konuşlandığı
O beyazlıkta serpilen bir sarmaşık kadar
Sevincin izdivacına talibim
Beyhude geçen ömre artık tek talebim yok iken
Bir resital belki de sınandığım kadar
Sivrildiğim aşkın da ümmetinde müdahil
Bir yolculuk
Kuru bir sıfattan kalan geriye
Elbette eremediğim nihayet
Tapındığım yalnızlığın da bekası
Çivilendiğim dehlizde:
Sadece ben ve Yaratan
Açık ara farkla kucaklandığım bin bir yeis ile
Sunumunda İlahi Aşkın.