Sen uyurken ben
Kuş seslerini dinleyerek uyandım sabaha
Geceden kalma uykusuzluğuma sivrisinek ısırıkları eklendi
Elma sirkesiyle yıkadım elimi yüzümü
Gözlerimin menekşesine özlemin tuvalini boyadım
Sensizlik doldurdum heybeme tıka basa
Delicesine özlemek adına
Şimdi dokunamadığın saçlarımı âsi rüzgârın nefesiyle taradım




Sen uyurken ben
İyot kokusunu çektim genzime
Martılarla sözleştik senin göğsüne ölümsüzlük doldurmak için
Ördeklerle paylaştım son ekmek kırıntılarını
Ceviz ağaçlarının gölgesinde boy verdi yalnızlığım
Bir türkü olup uzandı Rhein’ın yamacından sesin
Gökkuşağı sevincinde gülüşler kondurdum avuç içlerine




Sen uyurken ben
Sen çok yaşa diye dualar iliştirdim gök kubbeye
Kiraz ağaçlarına nazar boncukları astım
Dut sirkeledim anıları doyurmak için
Babadan yadigâr gaz lambasının ışığında saklambaç oynadı çocukluğum
Bir göz odalı evde annemin dizlerinin dibinde cenneti kucakladı ruhum
Kapının girişindeki hanımeli karşıladı kollarını açarak
Dünyayı senin göğünden kucakladım




Sen uyurken ben
Anons ettirdim adını dağların yamacından
Kekik kokuları sardı dört bir yanımı
Anne sesli bir ceylan okşadı başımı
Ellerimle besledim kurdu, kuşu
Ansızın bir yazgıyı içeren sadakât raporu hazırladı parmak uçlarım
Lavanta tarlalarında buluştu öksüz kalplerimiz




Sen uyurken ben
Çöl sıcağında üşüdüm
Karın altında kavruldum
Ayak tabanlarım şişene
Kim olduğumu unutana dek yürüdüm
Yürüdüm




Sen uyurken ben
Bohçasını toplamaya hazırlanan yıldızlardan yorgan yaptım
Örttüm sensizliğin üzerine
Delice üşüdüm
Üşüdüm
Dolunayla dertleştim bir kan bağı oluştu aramızda
Ellerimi bir uzatsam canını verecek gibiydin




Sen uyurken ben
Pencere kenarındaki orkidelere ninni söyledim
Topraklarını suladım
Havuzumdaki balıkları besledim
Çamaşırları bahçedeki ipe astım
Taze ekmek
Biraz da ıspanak aldım
Bankaya gittim borçları yatırdım
Yaşlı Alman komşumuzun hatırını sordum
Bahçe yolunu süpürdüm
Çöpü dışarıya çıkardım




Sen uyurken ben
Yetim ve öksüz bir şiir yazdım
Büssürü umut dokudum her cümlesine yürek tezgâhında
Her harfine nakış nakış işledim mutluluğu




Sen uyurken ben
Bütün evrene sevgi yağmurları yağdırdım
Gezegenlere mutluluk tohumları ektim
Sırf sen de nasiplen diye




Sen uyurken ben
Saçlarının beyazından öptüm
Kalbinin acılarını seve seve ovdum
Şiirlerini birkaç kez okudum
Resimlerine hasretle dokundum




Ve sen uyurken ben
Hoş geldin bembeyaz sayfam diyerek
Huzurun kollarına kendimi hiç düşünmeden bıraktım...











nagihan

16/07/2019