Süleymaniye’den ezan sesiyle,
Beş vakit secdeye varan İSTANBUL.
Fatih’in Haliç’e sızan sesiyle,
Ruhumu sımsıkı saran İSTANBUL.

Gökyüzü, güneş, su, toprağın rengi
Görsen o yekpare duran ahengi
Dalgalar saz çalar martılar çengi
Sularla raks edip duran İSTANBUL.

Boğazın üstünde üç altın çizgi
Arşı kıskandıran o eşsiz dizgi
Bir uçtan bir uca söylenen ezgi
Her gece rüyama giren İSTANBUL.

Sabahın fecrini süsleyen isle
Öğlen çarşılardan yükselen sesle
Akşam mabetlerde yıkanan pasla
Gece nihayete eren İSTANBUL.

Eyüp’te yollara dizili taşlar
Üzerinden geçer baharlar kışlar
Hangisine bassan bir öykü başlar
Çığlığı kalbime vuran İSTANBUL.

Topkapı’yı geçip surlara varsan
Hıçkırır burçları, suale dursan
Bin Hasan dökülür bağrını yarsan
Manası sükûtu yoran İSTANBUL.

Avlularda yatan serdengeçtiler
O gün şu bastığım yerden geçtiler
Allah Allah deyip birden geçtiler
Çağın zincirini kıran İSTANBUL.

Ey! Kutlu nebinin lütfudur diye
Ordularımıza şevk veren gaye
Kaderin ceddime verdiği paye
Bin yıldır okunan Kur’an İSTANBUL.

Aydın YÜKSEL-ANKARA
05.11.2017-PAZAR-17.45