Aşk denilen bu duygu, zavallı yüreğimde
Bitmeyen umut oldu, mısralarda bekliyor
Şimdi soğuk gölgedir, gülüşün çerağımda
Bitap, yorgun, yüreğim, ara sıra tekliyor

Cehennem oldu hayat, yanlış hesap yapalı
Artık yaşayan ölü, fırsatları tepeli
Prangalı yüreğim, tüm aşklara kapalı
Ecel gelip kalbimi, çaktırmadan yokluyor

Dudaktan düşen sözler, diken olup batıyor
Söyler misin, nazlı yâr, altında ne yatıyor
Oysa bu benim derdim, bana zaten yetiyor
Bitmeyen hüzünlere, birde hasret ekliyor

Masallar da yaşadık, kalbin ritmi vururken
Nasıl tutuldum sana, taze bir fidan iken
Bir gün kızıl bir gülsün, diğer gün ise diken
Bu tutarsız hallerin, inan beni şokluyor

Gördüğüm andan beri, cayır cayır yandığım
Adımı tesbih gibi, binlerce kez andığım
Her şeylerden sakınıp, gözünden kıskandığım
Benim nazlı gülümü, şimdi kimler kokluyor

Şeyda bülbül misali, sevenin ah-ı zârda
Niye visal görülmez, kış sonrası, baharda
Özgür, çavlan saçların, savrulurken rüzgarda
Uslanmayan o gönlün, benden neler saklıyor

Hazan olur her aşkın, son baharda, güzünde
Mecnun olurmuş yürek, çölde Leyla izinde
Sanki gönül avcısı, sadağı omuzunda
Lüzumsuz’u av görüp, bakıp bakıp, okluyor

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık Lüzumsuz

ETEK YAZILARI

ÇERAĞ: Mum, kandil, lamba vb. ışık veren araç, çırağ.
ÇAVLAN: Şelale
ŞEYDA: Deli, Mecnun, aşkı yüzünden aklını yitiren
AH-I ZAR: Ağlayan, inleyen
SADAK: Ok torbası