0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
630
Okunma
bir evin içiydi bir kaç kişi
dışarıda ne var ne zaman
yağmurlarla öpüştüğümüz
bir anı orada tatlı iki çay
sevinçle çıkıyorum merdivenleri
kapıları örtünce biz bize
kalıyoruz bir kaç kadeh akşam güneşi
dolup karanlığa veda edince
üzülüp pencerelerden ayışığı
sokak biraz üşümüş biraz karamsar
tekrar ediyorum kalbimdeki yerini
körpe köpek kuyruğunu kısıp geçiyor
unutuyorum eskiyen acımı
yarının yalanı hızlı oyun
çocuk mu kalacaksın hep
uzatıp duruyorsun ağaçların saçlarındaki şefkati
ya ilk bahar
ya yaz
başımı göğsüne dayadığım da duyduğum.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
