Nedir perişanlık bahtın elinden
Baharı göstermez bekle yaz çıkar
Ava çıksam keklik, turaç düşleyip
Nasibime kerkenezle, baz çıkar

Anlamadım suçu neydi sinenin
Üç yüz altmış günü gamlı senenin
Ele dokunmazken ucu iğnenin
Nedense hep bana çuvaldız çıkar

Cana can vermeyi isterdim candan
Gönül durağıma pas geçti handan
Akort havasına razıydım dünden
Bağlamadan meşk yerine caz çıkar

Firdevs makamına görülsem layık
Beklese Kevser’de aşk için kayık
Huriler verilse emre halayık
Bu gidişle onlardan da naz çıkar

İlaç alsam sebep olur ölüme
Mecnun olsam Leyla çıkmaz çölüme
Ramazan’da meddah olsam rolüme
Hacivat beklerim, karagöz çıkar

Bu kadar sanmayın daha nesinden
Bıktım penceremde karga sesinden
Tebriz’li gözlerin sürmelisinden
Ela derim, iki âmâ göz çıkar

Felek aynasında yoksul, gökçektim
Ellerime kar yağdırma çok çektim
Bir gün için yıllar yılı yok çektim
Delibal’ı bu vurgundan tez çıkar

Celil ÇINKIR - DELİBAL