Bahçemdeki en gösterişli sunak,
Bil istedim; sen değildin sardunyam.
Evlerden bir ev,
Gönüllerden bir gönül,
Aşkla besledim.
Kansız bir adaktı kalbim;
Düşünmeden ellerine bıraktım.

Nefesine sevdalıydım;
Soranlara söyledim.
Yasemen de ne ki!
Oysa bilirdim;
Sardunyalar beni boğardı.
Dokunmaya kıyamam,
Gülüşün bahardı.

Bahçemde öyle solgun
Bakımsız ve hoyrat dururken,
Kalbim sızlamaz mı sandın.
Geçmiş günlerden bir anı,
Olarak mı kalaydın?

Dediler nergise gönül vermiş.
Laleler beklermiş kapında;
Güller hep ona meyledermiş.
O dahi, yangınmış bir bahara.

Ben, seni böyle bilmezdim.
Böyle görsem sevmezdim.

Bahçemdeki en gösterişli sunak,
Bil istedim; sen değildin sardunyam.
Evlerden bir ev,
Gönüllerden bir gönül,
Sen aşkla beslediğim
Bahçemdin sardunyam.

Ben, seni böyle bilmezdim.
Böyle görsem, sevmezdim.