Ne güzeldir
Gözyaşları içinde
Yâd edilen
O mümtaz...
Eli öpülesi insan...
Memleket gibidir.
Anadır,
Bacıdır,
Evlattır...
Kutsal bildiğin ne varsa
Üzerine okuduğun duadır.
Satılır mı pazarda
Ana yüreği?

Tepe tepe kullanamazsınız,
Kanla yoğrulmuş memleketi...
Şehitlerimize rahmet,
Peşkeş çekilecek
Kelepir değildir bu cennet!

Siz yanlış anlamışsınız
Okumadığınız kitaplardan,
Hocaların söylediklerini
Duymamışsınız.
Nafile bir hayattan...
Tersten mi
Tuttunuz yoksa aynaları?

Yanlış ülkede
Doğmuş olmalısınız
En iyisi mi çıkın sınıftan,
Varın serhatlere bir koşu.
Nefesiniz karartıyor bulutları.

Çıkın dışarı!
Bayım,
Siz en iyisi mi
Üzerinize alın nezaketsizliğimi.

Memleketi satmak için
Doğmuş olmalısınız.
Bakıyorum da "hainim" diye
Yazıyor kirpikleriniz.
“Ye kürküm ye” demiş,
Çekmişsiniz lacivertleri...

Okudum yeni demeçlerinizi.
Bu hainliklere imzasını
Atabilir mi
Helal süt emen biri?
Bakıyorum da
Havuduyla götürmüşsünüz yine
Bizim kurbanlık develeri...

Siz adamı deli edersiniz.
Minareyi yürütmüşsünüz de
Gizlemişsiniz izlerinizi...

Güne şiirle başlayacaktım
Aşka dair...
Haberinizi okuyunca
Elimi kolumu bağladınız bayım.
İhaleye fesat karıştırmışsınız besbelli.
Yağlı bir kuyruk geçmiş elinize.
Angusları Mars’tan
Yürütmek de neyin nesi?
Kıran mı girmiş
Sığırlarımıza?

Oysa memleket
Azizdir indimizde.
Siz yolunacak kaz diye mi
Okudunuz fişlerinizde?

Ne yazık, ben her devirde
Memleketi satarım diye
Okuyorum niyetinizi....

Maraş’ta...
Işık saçan
Bir yıldız kaydı
Daha geçenlerde...
Okudunuz mu şiirlerde?
Bir ışık daha söndü
Geçenlerde...
Yağmur gibi yağan
Kurşunların önünde...
Duydunuz mu, bayım,
Öğrencileriyle birlikte...

Kızardı mı yüzünüz
O aydınlık çehreleri
Gördüğünüzde?
Serdengeçtiler gibi...
Kurşunların önüne atarken
O asil bedenini
Azizdi,
Muteberdi,
Ölümsüzdü...
Memleket gibi...

Duydunuz mu, bayım,
Kahraman Türk kadınını?
Vatan savunmasında,
Namus borcunda
Ovada...
Yaylada...
Kağnı başında...
Sahi o çok sevgili
Anguslarınız
Doldurdu mu ceplerinizi?

Bayım,
Bu memleketin
Nimetlerine kıran mı girdi,
Haberimiz mi olmadı yoksa?
Kıyametin koptuğundan!

Kendini feda etti
Ayla Hoca
Kara bir güne...
Uyanmamıştı oysa...
Gece!

Kahramanlarına layık
Yaşayabilmeli beşer,
Namusuyla
Sürebilmeli bir hayat
Omurgalı...

Ne güzeldir rahmetle
Yâd edilmeyi hak etmek
Samimiyetinden
Şüpheye düşmeden...

Ellerinizden, yüreğinizden
Öperim şehidim,
Kahramanım benim
Sevgili
Ayla Öğretmenim...