Kapanmamış yaraları
Bana açtırdınız yine.
Unutulmuş düşleri
Üzerime giydirdiniz.
Şimdi çık, çıkabilirsen
İşin içinden.
Özür dilerim.

Erzincan’da sabah oldu,
Uyu, uyanabilirsen
Güvercin saatinin içinden...
Neler çıktı neler...

Mahallemizde dolaştım,
Kayısı çiçeklerinin
Bizi çağırdıkları
Mevsimde.
İşi gücü bırakıp
Yanlarına koştum.
Aile boyu selam söylediler
Açık hesap sahibi,
Boynu bükük
Güvercin beyazı bayan.

Biliyorum, çok ürkeksiniz,
Dokunmadan uçacaksınız
Şehrimden...
Sevdiğiniz bir şeyler var
Heybemde...

Bir şiir yazayım isterseniz,
Rızkımızı üleşiriz belki.
Kırk beş yılı tükettim bugün
Çocukluğumun üzerinden.

Mahalledeki evlerin
Yıkılmış yarısı,
Kalan yarısı...
Dilim varmıyor ama!
Gönül apartmanı...
Ellerinizden tutayım isterseniz,
Başınız döner belki.
Sosyal kapital güzeli,
Hevesiniz kaçar müteahhite.

Özür dilerim.
Güvercin endamlı
Boynu bükük bayan.
Kapanmamış oysa
Hesaplar...
Bana ödettiniz yine
Unutulmuş düşleri.
Şimdi çık, çıkabilirsen
İşin içinden.
Mutluluk yazılmamış
Yazgımıza belki.
Özür dilerim.

Güvercin kafesli
Uçup giden bayan.
Fotoğraflarınız
Düştü sayfalarıma.
Bir avuç darı ektim
Tanımadığım
İnsanların arasına.
Hayallerime kurulup
Oturmuştunuz oysa ki,
Yine diz boyu...

Uyanır uyanmaz
Sarılıverdim
Hasat makinesine.
Sizinle konuşmamız
Lazımdı, silgisiz.
Mutluluklar dilerim...
Bu kez özürsüz.

Gözlerinizden öperim.
Kanat çırpıp
Uçmam lazım,
Zil çaldı karnım çünkü.
Kapanmamış hesapları
Bana ödettiniz yine...

Bir köşede
Unutulmuş ne varsa
Bana giydirdiniz işte.
Şimdi çık, çıkabilirsen
İşin içinden.
Kahvaltımı yapıp geleyim,
Bir koşu mutfağa.
Gecenin ikisi oldu,
Henüz bir şeyler
Yemedim çünkü...

Mutluluk kaçmış içinize,
Çıkardınız yine düşlerimden.
Yeşermiş darıları
Sulamasam da olur.
Nisan yağmurları
Mevsimi şimdi.
Kırdıysam sizi,
Özür dilerim.
Boynum bükük size
Affedin beni.
Özür dilerim...
Özleyesim gelmişti
Gözlerinizi...