Küçücük umudum varmış cebimde kalan
Öylesine kurumuşki
Atmaya kıyamamışım o taşı
Her sabah cebimden hatıra dolu yüzünü elime bulamışım
Bir beyaz çakıl taşı
Hayallerimin çıktığı her sabahın sekizinde
Yürüdüğüm o yolları

Bir gün birikirmiydi sahile
Bulurmuydu eşini
Yalnız kalmış parlak yüzümü? dikkatimi çeken
Her şey hepsi dün le bugün arası
Bir kısa çizgi
Hayal meyal her şey bir ikileme girdi
Kulak duymaz değil
Gözde görmez değil
Sağın yoksa solun vardır
Ağzındaki otuz iki dişinin on altısıda senin değil ki
Hayatta her şeyin ikinciliği olur
Şans gibi
Zafer varken ardındaki geç kalmış zaman madalyası gibi
Merhamet gibi
Aynı yalana iki kez acımak
İkinci kez aşık olmak gibi
Kaybettiğinin bir diğeri olur
Yaşam gibi
Ölüm gibi
İki kurtuluş var
Biri iyi
Diğeri kötüyü anar gibi
Dünya bir avuç merhamet sanki
Her yanını sarıyor parmakların
Açılan on parmağın beşi dünyada kopmuş Diğerlerini mevlaya yetiştirecekmiş gibi
Öyle aceleci ki
İnancın evreni topluyor
Çıkarıyor
kalbindeki birinci kara deliği