0
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
940
Okunma
bu konuşmanın karşılığını kendime ben mi veriyorum
öyle ise iki kişi olmanın ne anlamı var
aniden belirip bir köşesinden
bende varım diyen uzaklaşsın aramızdan
sevinçler devşirip yalanlarla yarınlara
büyümüş bir umut yalnızlığı bırakıyorum
günler günlere sevgi
nasıl da aranır oluyor küçük mutluluklar
eski bir kahkahanın kalbi kadar samimi
bu içsel sayfanın derin örtüsünde saklı
bir his korunağı var
ara sıra gözlerim kapalı iniyorum
çıkarken duyduklarımı bırakıp
döndüğümde
tekrar nasıl gideceğimi bildiren bir pusula
ve sonsuza dek süren unutkanlığım
siler uykulu gözlerimden rüyalarımı
işte şimdi her yerde bir cisim kalabalığı
benim senin olsun yarışında kaybedilen
tatlı hayallerimi avutuyorum
göz açıp kapatıncaya kadar
siliyor gözyaşlarını hayat.
