üzerimden silindir gibi geçti,
pusuda bekleyen, sinsice bir hastalık.
hep hastalıkların aynı yere çıktığını düşünürüm.
neyi ne kadar bölerseniz bölün ,
görmek istediğiniz şeyi görürsünüz.
ölüm bu...
bilinmez bir şey...
uyuyorsun, bir dahası yok...






ölüm bilir mi annemin tarhanasının tadını?
dibi yanmış bir yemeğin nasıl koktuğunu?
yada bir limonun iç burkan ekşisini.
bu sene kimin şampiyon olacağını .
sokaklarda bağırabilir mi ?
benim gibi.






insanlar ölür.
herkes ölür.
ama ben ...
ben ölürsem her şey biter.







kendince dönmeye başlayan bir sayaç gibi.
nabzımın kaç defa atacağı,
akciğerimi kaç defa doldurup boşaltacağım belli.
bir tür kum saati gibi.
sadece aşağı düşen kumları görüyoruz.
başlayan veya biten bir şey yok,
yalnızca belli sayıdaki kum tanesi yer değiştiriyor





üstün bir zekanın ortaya koyduğu
h2o formülünde olduğu gibi.
ölüm bir icat değil,
bir buluş değil.
hayat denilen bir şey yok.
sadece ölümü anlamak için gerekli .







ölümü bölelim, parçalayalım, içine bakalım,
sona kalan hal ölüm.
bir bakarsın perdeler aralanır
bir bakarsın ışıklar ölümden yana ,
karanlık...








sonsuz bir uçurum gibi .
dibi doldurulamaz koca bir boşluk.
yemek, içmek, gezmek,tozmak ,
bilgi, kitap, para,dostlar,düşmanlar,
makam , mevki, akla gelebilecek her şey.


içi doldurulamaz sonsuz bir boşluk.
doldurulabileceğini zannederiz,
aldanırız,kanarız,acılar çekeriz,
sonunda yaşamayı öğreniriz.
yaşamayla birlikte ölmeyi de...







hayat ;bir beden, bir ten ,zevk ve acı .
ölüm ; ruhun ilacı.

*

redfer