Yeni dizeler yazmak lâzım kalemin tükendiği yerden,

Eski dizeler hazinesidir mazinin,

ve dahi mührüdür atlattığın bunca badirenin,

Silemezsin.

Yeni bir sayfa açmak lâzım uzun bir uykudan kalktıysa kalp nihayet,

Kimdir kapıyı çalan o yabancı,

Çok uzun zamandır kimseler buraya uğramamıştı.

Vazgeçmek lâzım miyadı dolmuş adreslere mektup yazmayı beklemekten,

Viran olmuş bir şehri binlerce kilometre geride bıraktıysa kalp,

Hangi şehrin sokaklarında dolanıyorsa şimdi,

ve hangi adam o karanlığa tuttuysa meşaleyi,

Yeni şarkılar dinlemek lâzım,

En son bıraktığın yerden.

Mevsimler, mevsimler geçti unuttulduğu yerden,

İzden, sesten ve nefesten.

Seneler geçti.

Ey ruhum bırak savrulsun saçların gökyüzüne

Kalemini, defterini indir tozlu raflardan.

Silinmesin gözlerindeki sevinç satırlara doymadan,

Bir şarkı bulamıyorsan, sen yaz bir şarkı.

Avuçların yeni bir aşkın izinde dolansın

Ya da dolanmasın.

Kendin için söyle, kendin için düşün.

Sağır olma vicdanına ama kapılma hak etmeyenler uğruna.

Kapılma ki bir daha yaralanmayasın.

Yeni şiirler okumak lâzım,

En son kaldığın yerden.

Eski şiirler arka bahçesidir ömrün.

Unutamazsın.

Ece İslâmoğlu / 19.07.2018

AKDENİZ/TÜRKİYE